Als verantwoordelijk burger …

  • log

Als verantwoordelijk burger zoek ik argumenten om mijn houding te bepalen tegenover de COVID-maatregelen die de regering neemt. Ik kan natuurlijk afgaan op wat de instituties (RIVM, …), de regering en de deskundigen (in hun praatprogramma’s) te berde brengen. Maar die inbreng is om te beginnen te divers om uit wijs te kunnen en te zeer gekleurd door propagandistische motieven om op te kunnen bouwen. Dus ik doe het maar even zelf, voorlopig, en kijk naar een paar getallen die ik niet met zekerheid kan duiden maar wel verontrustend vind. Het gaat om Duitsland. Ik geef drie grafieken in Fig. 1. Eén voor Nederland, één voor Duitsland en één voor Engeland, ter vergelijking. (Gebaseerd op openbare WHO data).

De grafieken geven de geregistreerde aantallen COVID-doden per dag (de zwarte lijn) tezamen met het aantal geregistreerde besmettingen per dag in procenten (het geregistreerde aantal besmettingen gedeeld door 100, in rood).

Voor Nederland ziet het plaatje er weinig spectaculair uit: de zwarte lijn volgt keurig de rode, zowel in hoogte als in tijd (de overlijdens volgen de besmettingen na ongeveer een maand). De overlijdenskans per besmetting ligt na de eerste golf in de orde van 1 procent, tot aan vandaag.

Duitsland geeft een volstrekt ander beeld. Midden november 2020 schiet het aantal overlijdens door de 1-procentsgrens en loopt op naar ongeveer 5%, en dat gedurende een tijd waarin het aantal gemeten besmettingen ongeveer stabiel was. Het aantal doden per dag gaat half januari pas dalen en lijkt voorlopig op 5% te blijven hangen.

Als ik, omdat ik niet goed weet wat te denken de blik op Engeland richt blijkt dat veel van de karakteristieken van Duitsland te vertonen. (Hetzelfde geldt voor Zuid Afrika.)

Wat zeggen die karakteristieken mij? Om te beginnen dat het een godswonder is dat we diezelfde cijfers niet in Nederland zien, maar vermoedelijk is dat tijdelijk. Vervolgens dat de paniek waarin de regering en het RIVM lijken te zijn geraakt begrijpelijk is. Wat onbegrijpelijk is, lijkt me, is dat ik dit soort vergelijkingen niet in het nieuws en ook niet in de praatprogramma’s heb gezien, maar misschien is dat omdat ik ben opgehouden naar de meeste ervan te kijken.

Wat kan ik doen? De deur zoveel mogelijk dicht houden. En me, intussen, verbazen over het aplomb waarmee ‘oplossingen’ worden aangedragen en aanbevolen en van morele waarden worden voorzien. En ik stuur een link van dit bericht naar een krant, voor het geval het van betekenis voor bespreking zou zijn.

Ik heb over de dynamiek in de Duitse en Engelse getallen nog niets gehoord dat in de buurt komt van een verklaring. Wel iets dat op de uitkomsten van tamelijk speculatief, mogelijk zelfs leugenachtig droom- en traditiedenken lijkt, namelijk dat de nieuwe Engelse/Zuid Afrikaanse varianten niet dodelijker zijn dan de oude en dat de huidige vaccins goed zullen blijven werken, ook tegen nieuwe varianten.